Το παραμύθι μου “Η λίμνη με τα μαργαριτάρια” – Η αρχή μιας νέας φιλίας, βρήκε τον δρόμο της για εκεί που ανήκει πραγματικά. Και δεν είναι αλλού, παρά στα μάτια και στη φαντασία των παιδιών. Κάποια άκουγαν με προσοχή ,κάποια έπαιζαν και έκαναν φασαρία ,όπως πρέπει να κάνουν τα παιδιά. Κάποια ρωτούσαν χωρίς δισταγμό, αποριες γεμάτες αθωότητα. Και κάποια… είχαν ήδη αρχίσει να φτιάχνουν τις δικές τους ιστορίες!!
Εκεί καταλαβαίνεις κάτι απλό, αλλά μαγικό. Ότι ένα παραμύθι δεν είναι αυτό που γράφεις. Είναι αυτό που γεννιέται όταν το ακούει κάποιος άλλος.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην υπεύθυνη Μαρία Παλαιολόγου, στη νηπιαγωγό Φωτεινή Θανασενάρη
και στη φοιτήτρια Παιδαγωγικού Ειδικής Αγωγής Μαρια Τζενη , για την πρόσκληση σε έναν υπέροχο χώρο, τη ζεστασιά και τον τρόπο που αγκαλιάζουν τέτοιες στιγμές και δράσεις σαν την φιλαναγνωσία.
Και γιατί στο τέλος της ημέρας, δεν θυμάσαι κούραση ή άγχος…Θυμάσαι τα βλέμματα…αυτά μένουν, αυτά αξίζουν ..
Παναγιώτης Γκαμούρας
