Την Παρασκευή 14 Νοεμβρίου ένιωσα για άλλη μια φορά πως τα σχολεία δεν είναι απλώς μερικά πέτρινα κτίρια. Είναι χωράφια σπαρμένα με σπόρους που περιμένουν το σωστό χέρι για να ανθίσουν. Και στο 4ο Δημοτικό Πύργου, όλα αυτά τα χέρια, τα βρήκα σε υπεράφθονη δόση.
Θέλω από καρδιάς να ευχαριστήσω τις δασκάλες που στάθηκαν με τόση φροντίδα δίπλα στα παιδιά και άνοιξαν τον χώρο και την αγκαλιά τους στο παραμύθι μου «Η Λίμνη με τα Μαργαριτάρια – Η αρχή μιας φιλίας» απο τις εκδόσεις Χάρτινοι Ήρωες.
Την Μίνα Μπουγονικολού και τη Δώρα Ρόμπολα από την Α’ τάξη.
Τις Χαρά Λώλου, Ευδοκία Γουβαλάρη και Σωτηρία Διονυσοπούλου από τη Β’ τάξη.
Τη δασκάλα ειδικής αγωγής Μαρία Αποστολοπούλου, που στέκεται με ευαισθησία και πραγματικό ενδιαφέρον στο πλευρό της μικρής Δέσποινας. Τoν δάσκαλό μου, τον τρομερό μουσικό Γιώργο Γκιντζίρη.
Και βέβαια, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον διευθυντή, κ. Μπαντούνα, για τη φιλοξενία και τη στήριξη.
Μιλήσαμε, γελάσαμε, ταξιδέψαμε και παίξαμε μαζί με εικόνες και μαργαριτάρια, ενισχύοντας τα μηνύματα φιλίας, καλοσύνης και συνεργασίας. Τα παιδιά έδωσαν ζωή στους ήρωες με τις ζωγραφιές τους και εγώ είδα μέσα τους το πιο καθαρό,το πιο μαγικό παράθυρο της φαντασίας.
Φεύγοντας, κατάλαβα και εγώ οτι
όταν σε ένα σχολείο, οι εκπαιδευτικοί νοιάζονται, τα παιδιά ανθίζουν.
Σας ευχαριστώ όλους.
Παναγιώτης Γκαμούρας
