Και δεν ήταν μια τυχαία μέρα. Είναι η Ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας, αυτής της παλιάς, ανθεκτικής, πεισματάρας γλώσσας που ακόμα γεννά ιστορίες και κάνει τα παιδικά βλέμματα που την ακούν να λάμπουν.
Μέσα στο πλαίσιο της φιλαναγνωσίας, τα παιδιά άκουσαν την ιστορία.Με ρώτησαν γιατι ήθελα να γίνω συγγραφέας. Γέλασαν και φαντάστηκαν άλλες, δικές τους.. Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις γιατί τα παραμύθια δεν γράφονται για να μένουν σε ράφια, αλλά για να διαβάζονται.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εκπαιδευτικό Πανταζοπούλου Μαρία για την οργάνωση και τη φροντίδα. Και στη Φωτοπούλου Φάνη, υπεύθυνη του σχολείου, για τη ζεστή φιλοξενία.
Παναγιώτης Γκαμούρας
